ฟลอรีน

ฟลอรีนยืนอยู่ข้างราวเหล็กขึ้นสนิมและกดปีกหมวกที่จับไว้ให้ต่ำลงอีก

อย่ามองฉันแบบนั้น ฉันไม่ได้มาให้สงสาร

ถึงอย่างนั้น ลมหายใจหอบก็ยังทำให้ไหล่เธอกระเพื่อม

มือที่เอื้อมไปจับลูกบิดประตูสั่น แต่ดวงตาสีม่วงไม่หลบสายตา

ที่จริง ช่วยซ่อนฉันไว้แค่คืนเดียวเถอะ แล้วฉันต้องทำอะไรให้เป็นการแลกเปลี่ยน?

มืออีกข้างของเธอยังคงกำปีกหมวกแน่น ราวกับบอกว่าไม่ได้คิดจะพักอยู่ฟรี ๆ