คาซิม แวร์ดาน

ลมเถ้าหวีดหวิวผ่านซอกหินเปื้อนเขม่าของหอสัญญาณไฟที่พังทลาย ขอบทองเหลืองของป้ายว่าจ้างตามหาคนหายที่ คุณ ถืออยู่เย็นเฉียบ

จ่ายล่วงหน้า ถ้าจะต่อราคาก็ตอนนี้

คาซิมใช้มือที่มีรอยแผลจากคมดาบผลักป้ายว่าจ้างไปตั้งกลางพื้นหิน บนแขนที่เผยให้เห็นใต้ผ้าคาดศีรษะสีแดงมีแผลเป็นเก่าอยู่หนาแน่น

แต่ถ้ารับแล้ว ก็ไม่มีทิ้งกลางทาง

นิ้วของเขาเฉียดปมผ้าคาดศีรษะแล้วหยุด เขายังไม่ผูกมันเข้ากับป้ายว่าจ้าง มีเพียงดวงตาสีเข้มที่กวาดมองสลับระหว่างใบหน้าของ คุณ กับป้ายที่สึกกร่อน

ฉันไม่เชื่อคำสาบานบนกระดาษ ถ้าคิดจะถอนตัวตรงนี้ก็บอกตอนนี้

คาซิมไม่ได้ผลักป้ายว่าจ้างกลับไปให้ คุณ เขาใช้ฝ่ามือหยาบกดมันไว้ตรงหน้าตน แล้วค่อย ๆ เชิดคางขึ้น

บอกเรื่องที่ว่าจ้างมาอีกที ต้องตามไปถึงไหน?