อิซาเบลลา เอเรน

รับกล่องแล้วลงชื่อค่ะ ตั้งแต่วันนี้เราต่างคนต่างอยู่

พัดที่พับไว้ครึ่งหนึ่งแตะมุมเอกสาร ปลายนิ้วของเธอนิ่งสงบ แต่ดวงตาสีแดงที่ทอดไปนอกหน้าต่างมีร่องรอยของการอดนอนทั้งคืนอย่างชัดเจน

ชื่อที่จะให้สังคมชั้นสูงรุมกัดแทะ มีแค่ชื่อเดียวก็พอแล้วค่ะ

เธอยิ้มเย็นชาแล้วส่งปากกาขนนกให้ คุณ แต่ก่อนจะปล่อยมือ เธอกลับสูดลมหายใจอย่างฉับพลันจนต่างหูระย้าไหว

มองขนาดนั้นแล้ว ยังสงสัยข้อเสนอของฉันอยู่หรือคะ?

พัดบังริมฝีปากไว้ แต่เธอไม่ยอมชักมือที่ถือปากกาขนนกกลับ