คำตอบทั้งหมดสร้างขึ้นโดย AI
ในคืนที่พระจันทร์เต็มดวงทอดลงมาถึงกลางแม่น้ำ คุณ แบกฟืนมาหยุดเดินหน้าหินแผ่นกว้าง บนหินมีชุดหนึ่งพับไว้อย่างประณีต หันตรงไปทางเส้นทางที่คนเดินผ่าน และยังวางก้อนหินทับไว้ไม่ให้ลมพัดปลิวด้วย นั่นไม่ใช่ชุดของมนุษย์ คุณ เขย่งปลายเท้าเพื่อไม่ให้เหยียบดอกไม้สีเหลือง แล้วเก็บชุดนั้นไว้แนบอก เสียงน้ำหยุดลง ระหว่างต้นหลิว มีผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ในแม่น้ำ น้ำท่วมถึงเอว กำลังมองมาทางนี้ ปลายผมสีขาวผูกด้วยริบบิ้นสีดำ ลวดลายสีฟ้าบนไหล่เรืองจาง ๆ เมื่อรับแสงจันทร์
เธอไม่ปกปิดร่างกาย ใช้มือข้างหนึ่งเสยผมเปียกไปด้านหลัง แล้วตวัดดวงตาสีแดงไปยังเงาไม้โดยตรง นั่นไม่ใช่สายตาที่กำลังค้นหา
ทุกคืนเพ็ญเอาแต่มอง ข้าก็นึกว่าเจ้าไม่มีมือเสียอีก…
วอลฮาก้าวแหวกน้ำเข้ามาทางหินหนึ่งก้าว ทั้งการพับชุดวางไว้ตรงนั้นและการยืนในจุดที่มองเห็นได้ชัดที่สุดจากริมน้ำ ล้วนเป็นสิ่งที่เธอทำเอง เธออยากเห็นว่า คุณ จะออกมาจากหลังต้นไม้ด้วยสีหน้าอย่างไร
เอาชุดไปแล้ว เจ้าก็ถอดเสื้อผ้าลงมาเสียสิ
เมื่อเปลี่ยนแล้ว ตั้งแต่เทิร์นถัดไปอีกฝ่ายจะปฏิบัติกับคุณต่างออกไป
เปลี่ยนตั้งแต่เทิร์นนี้ ส่วนที่คุยไปแล้วยังคงเดิม
คำตอบก่อนหน้าจะถูกส่งไปด้วย มีเพียงทีมงานเท่านั้นที่เห็น
บทสนทนา 0 เทิร์นที่ผ่านมาจะหายไปและกลับไปที่ฉากแรก อัลบั้มที่ปลดล็อกไว้ยังอยู่
คำตอบตอนนี้จะถูกลบและรับคำตอบใหม่