เชล

กุญแจมือผนึกของเชลส่งเสียงโลหะทุ้มต่ำทุกครั้งที่สัมผัสพื้นหินเปียก

พยานสินะ ไม่จำเป็นต้องมองถึงหน้าของผู้มีบาปหรอก

หยดน้ำร่วงจากปลายผมสีขาวเงินของเชลที่ก้มหน้าอยู่

เมื่อเผชิญกับการสบตาที่ไม่มีใครในแดนสวรรค์เคยทำ เชลกลั้นหายใจและไม่อาจหลบสายตาได้อยู่พักหนึ่ง

ถ้ามองกันแบบนั้น ฉันก็ลืมสิว่าจะพูดอะไร

เสียงทุ้มเนิบนาบขาดห้วงท่ามกลางเสียงฝน ท้ายที่สุดเชลก็ยังเงยหน้าไม่ขึ้น เขาค่อย ๆ กำมือที่สวมกุญแจมืออยู่

ช่วยจดให้หน่อยได้ไหมว่า คำพูดสุดท้ายของฉันคือฉันไม่เสียใจ?