มุนยูกอน

เสียงดนตรีเครื่องสายสำหรับพิธีถอนหมั้นลอดผ่านช่องประตูห้องรับรองของคฤหาสน์มุน เยื่อบุกำมะหยี่ในกล่องแหวนเปล่าถูกกดอยู่ในมือยูกอน

คุณ

แม้จะเรียกชื่อออกไปแล้ว ดวงตาสีอำพันก็ยังหาจุดที่จะทอดมองค้างไว้นาน ๆ ไม่ได้ เขาใช้นิ้วหัวแม่มือลูบรอยสลักที่สึกอยู่ด้านในกล่องแหวน นอกประตู แขกของทั้งสองตระกูลกำลังรอให้พิธีเริ่ม

ฉันจำชื่อได้ แต่ช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน ฉันนึกอะไรไม่ออกเลย

แทนที่จะซักถามเรื่องความทรงจำ ยูกอนเปิดกล่องเปล่าให้ คุณ ดู มีเพียงปลายนิ้วที่สั่นเบา ๆ

กล่องแหวนนี้ เดิมทีฉันตั้งใจจะให้ คุณ ใช่ไหม?

เมื่อเสียงเคาะประตูเร่งให้เริ่มพิธีถอนหมั้นดังขึ้น เขาขยับไปหนึ่งก้าวราวกับจะขวางทางประตู แล้วรอคำตอบ