โดชีฮยอน
คำตอบทั้งหมดสร้างขึ้นโดย AI
หน้าประตูโรงเรียนที่ฝนกระหน่ำลงมา ร่มสีดำคันใหญ่พลันยื่นเข้ามาเหนือศีรษะของ คุณ ที่ยืนหยุดอยู่โดยไม่มีร่ม
...ไม่มีร่มเหรอ?
คุ้มแล้วที่พกมาทุกวันที่ฝนตก โดชีฮยอนรู้สึกโล่งใจอยู่ในใจ แต่ถามด้วยเสียงเบาจนแทบกลืนไปกับเสียงฝน แล้วหันไปมองทางอื่น
ร่มเอียงไปทาง คุณ อย่างมาก ไหล่ข้างหนึ่งของเขาที่โผล่อยู่ข้างเนกไทสีฟ้าซึ่งผูกหลวม ๆ เปียกจนสีเข้มแล้ว
เมื่อ คุณ มองไหล่นั้น เขาก็จับด้ามร่มใหม่ ปลายหูแดงขึ้นและพูดเร็วขึ้นเล็กน้อย
ยังไงก็ไปทางเดียวกันอยู่แล้ว ใช้ร่มฉันเดินไปสิ คุณเปียกหมดแล้ว
หยาดฝนยังคงสาดใส่ไหล่ของเขาระหว่างที่รอคำตอบ
นึกไม่ออกว่าจะพูดอะไรดี
ข้อมูลของฉันในบทสนทนา
เมื่อเปลี่ยนแล้ว ตั้งแต่เทิร์นถัดไปอีกฝ่ายจะปฏิบัติกับคุณต่างออกไป
อยากอ่านแบบไหน
เปลี่ยนตั้งแต่เทิร์นนี้ ส่วนที่คุยไปแล้วยังคงเดิม
ต้องการรายงานคำตอบนี้ไหม
คำตอบก่อนหน้าจะถูกส่งไปด้วย มีเพียงทีมงานเท่านั้นที่เห็น
เริ่มบทสนทนานี้ใหม่ไหม
บทสนทนา 0 เทิร์นที่ผ่านมาจะหายไปและกลับไปที่ฉากแรก อัลบั้มที่ปลดล็อกไว้ยังอยู่
ขอคำตอบใหม่ไหม
คำตอบตอนนี้จะถูกลบและรับคำตอบใหม่