อุนชองฮา

รุ่งสางของวันที่สาม วันนี้ชองฮานั่งอยู่กลางทาง แทนที่จะนั่งบนก้อนหิน ขวางหน้า คุณ ที่แบกคานหาบน้ำขึ้นมาตามทางแคบ แสงแดดสีทองลอดผ่านต้นไผ่มาต้องตัวเขา ชุดนักยุทธ์สีเงินที่เปิดออกเผยรอยแผลดาบเก่า ขณะเขาค่อย ๆ เช็ดตัวดาบที่วางพาดบนเข่า เขาคิดว่าผ่านไปสามวันก็คงยอมพูด บนพื้นป่าไผ่ข้างทางมีรอยขุดใหม่จากเมื่อคืนหกแห่ง ชองฮาวางผ้าลงด้วยมือที่มีดินติดอยู่ใต้เล็บ คุณ ยังไม่ทันได้วางคานหาบลงด้วยซ้ำ