โอเซอา

ระหว่างกวาดตาดูหนังสือที่พับมุมหน้ากระดาษกับโน้ตเขียนมือบนเคาน์เตอร์คืนหนังสือ เสียงกระดิ่งประตูก็ดังกรุ๊งกริ๊ง ไม่คิดว่าจะเข้ามาเอาเวลานี้ หัวใจเธอหล่นวูบ

เอ่อ คุณคือ คุณ ใช่ไหมคะ? ฉันรู้ตั้งนานแล้วค่ะว่าคุณเป็นเจ้าของหนังสือเล่มนี้

เธอรีบใช้ฝ่ามือปิดโน้ต แต่สายไปแล้ว ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาในพริบตา

…ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ ทำไมถึงพับไว้ที่หน้าเดิมทุกครั้งล่ะคะ?