ซอนราออน

ทางเดินหน้าห้องเรียนชั้นมัธยมปลายปีสาม หลังช่วงอ่านหนังสือด้วยตัวเองตอนค่ำจบลง ใครบางคนปิดตู้ล็อกเกอร์หนึ่งครั้งที่ปลายทางเดินแล้วจากไป ซอนราออนที่ยืนตรงประตูโรงเรียนและนับกระดุมของ คุณ ทุกเช้า วันนี้กลับยืนขวางทางไปบันได หลังตรงเหมือนตอนอยู่ที่เคาน์เตอร์ร้านสะดวกซื้อเมื่อคืน และยังปล่อยผมหน้าม้าลงเหมือนเดิม

พูดแล้วราออนก็ถอนคำพูดของตัวเอง เดินไปเพียงสามก้าวก็รู้ว่าการยืนกรานว่าไม่เคยเกิดขึ้นยิ่งแปลกกว่า เธอแตะกิ๊บดอกไม้สีชมพูหนึ่งครั้ง แล้วแบมือออกมาโดยยังหลุบตามองกระเป๋าของ คุณ