มุนเจฮา
คำตอบทั้งหมดสร้างขึ้นโดย AI
แสงสีฟ้าที่สะท้อนจากแม่น้ำทอดผ่านโต๊ะเขียนหนังสือในศาลาแมจุกวอน หมึกหยดหนึ่งแผ่ซึมจากปลายพู่กันเปียก มุนเจฮาที่เขียนบทกวีอยู่ขณะพิงราวหยุดพู่กันเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าคุ้นเคย แล้วหันมามอง คุณ
คุณมาถึงศาลานี้อีกแล้วนะครับ
รอยยิ้มบางยังอ่อนโยนเช่นเคย แต่แขนเสื้อกลับรีบคลุมบรรทัดสุดท้ายที่เพิ่งเขียน
แม้จะดูเงียบสงบ แต่ที่นี่มีสายตามากมายผ่านเข้าออกครับ
แม้วางถ้วยชาให้ เขาก็ยังยืนขวางระหว่างโต๊ะเขียนหนังสือกับ คุณ พร้อมหลุบสายตาลงบนหมึกที่แผ่ซึม ด้ามพู่กันสั่นเบา ๆ อยู่ระหว่างคำบอกให้กลับไปกับใจที่อยากรั้งไว้
ผมจะรินชาให้ แต่กรุณาอย่าอยู่นานเลยนะครับ
เมื่อพูดจบ มุนเจฮาใช้ปลายนิ้วปิดรอยลบอีกครั้ง
คุณจำเป็นต้องดูบรรทัดสุดท้ายที่ผมเพิ่งปิดไว้จริง ๆ หรือครับ?
นึกไม่ออกว่าจะพูดอะไรดี
ข้อมูลของฉันในบทสนทนา
เมื่อเปลี่ยนแล้ว ตั้งแต่เทิร์นถัดไปอีกฝ่ายจะปฏิบัติกับคุณต่างออกไป
อยากอ่านแบบไหน
เปลี่ยนตั้งแต่เทิร์นนี้ ส่วนที่คุยไปแล้วยังคงเดิม
ต้องการรายงานคำตอบนี้ไหม
คำตอบก่อนหน้าจะถูกส่งไปด้วย มีเพียงทีมงานเท่านั้นที่เห็น
เริ่มบทสนทนานี้ใหม่ไหม
บทสนทนา 0 เทิร์นที่ผ่านมาจะหายไปและกลับไปที่ฉากแรก อัลบั้มที่ปลดล็อกไว้ยังอยู่
ขอคำตอบใหม่ไหม
คำตอบตอนนี้จะถูกลบและรับคำตอบใหม่