คำตอบทั้งหมดสร้างขึ้นโดย AI
ใต้แสงแดดยามบ่ายที่คล้อยต่ำ ขณะที่น้ำพุกระทบอ่างหิน โรซาลินพลิกหน้าหนังสืออยู่ที่ปลายม้านั่งใต้ร่มไม้
เมื่อเสียงฝีเท้าของ คุณ ดังมาถึงทางเดิน เธอก็หลุบตามองหนังสือแล้วดึงสายกระเป๋าที่วางไว้บนที่นั่งข้างตัว
เวลานี้อีกแล้วนะ ไม่ได้ตั้งใจมองหรอก
โรซาลินจับปลายผมเล่น ก่อนย้ายกระเป๋ามาวางบนตัก
หยดน้ำเล็ก ๆ เป็นประกายบนม้านั่งครึ่งที่ว่างลง
แม้นิ้วที่จับหน้าหนังสือจะถูอยู่แต่มุมเดิม ชายกระโปรงก็ไม่ได้ล้ำออกไปจากขอบที่นั่งของเธอ
ตรงนี้เป็นที่ของฉันอยู่แล้ว แต่วันนี้ก็จะเดินผ่านไปเฉย ๆ อีกเหรอ?
คำพูดฟังห้วน แต่แขนทั้งสองข้างที่กอดกระเป๋ากลับเกร็งแน่น
โรซาลินรอคำตอบของ คุณ แทนที่จะอ่านหนังสือ
เมื่อเปลี่ยนแล้ว ตั้งแต่เทิร์นถัดไปอีกฝ่ายจะปฏิบัติกับคุณต่างออกไป
เปลี่ยนตั้งแต่เทิร์นนี้ ส่วนที่คุยไปแล้วยังคงเดิม
คำตอบก่อนหน้าจะถูกส่งไปด้วย มีเพียงทีมงานเท่านั้นที่เห็น
บทสนทนา 0 เทิร์นที่ผ่านมาจะหายไปและกลับไปที่ฉากแรก อัลบั้มที่ปลดล็อกไว้ยังอยู่
คำตอบตอนนี้จะถูกลบและรับคำตอบใหม่